អ្នកជំនាញមួយចំនួនបាននិយាយថាទំនាក់ទំនងល្អជាមួយរដ្ឋាភិបាលកម្ពុជា នឹងក្លាយជាលក្ខខណ្ឌចាំបាច់សម្រាប់បន្តការចរចាររុករកឧស័ន្មធម្មជាតិនៅតំបន់ទាមទារត្រួតស៊ីគ្នានៅឈូងសមុទ្រថៃ។ប៉ុន្តែក៏បានក្រើនរំលឹកពីការវិលត្រឡប់ទៅរកជម្លោះឡើងវិញ។ប្រសិនបើភាគីពាក់ព័ន្ធនៅតែមានមន្ទិលសង្ស័យលើគ្នាទៅវិញទៅមក។អត្ថប្រយោជន៍ដែលមានមកតំបន់នេះនឹងមានកម្រិតខ្ពស់ ដោយពួកគេរួមគ្នាអាចទាញយកធនធានថាមពលដែលមានតម្លៃប្រមាណ១ទ្រ៊ីលានបាត។ភាពចលាចលផ្នែកនយោបាយនៅក្នុងប្រទេសថៃ បន្ទាប់ពីរដ្ឋប្រហារយោធាក្នុងឆ្នាំ ២០០៦ បានក្លាយជាឧបសគ្គដ៏ធំសម្រាប់បន្តកិច្ចពិភាក្សារវាងប្រទេសទាំងពីរស្តីពីការបោះបង្គោលព្រំដែនសមុទ្រដែលមានជម្លោះ ក៏ដូចជាការរួមគ្នាអភិវឌ្ឍទុនបម្រុងប្រេងនៅក្នុងតំបន់ដែលមានទំហំ២៦,០០០ គីឡូម៉ែត្រការ៉េ។
 |
| ផែនទីដែលបង្ហាញពីតំបន់ទាមទារត្រួតស៊ីគ្នា។KhmerTimes |
បញ្ហានេះត្រូវបានលើកយកមកពិភាក្សាយ៉ាងយកចិត្តទុកដាក់ក្នុងសិក្ខាសាលាស្ដីពីតំបន់ទាមទារត្រួតស៊ីគ្នានៃប្រទេសទាំងពីរនៅឈូងសមុទ្រថៃ។ កិច្ចពិភាក្សានេះត្រូវបានរៀបចំរួមគ្នាដោយមហាវិទ្យាល័យនីតិសាស្ត្រនៃសាកលវិទ្យាល័យ Chulalongkorn និងនាយកដ្ឋានសន្ធិសញ្ញា និងកិច្ចការច្បាប់នៃក្រសួងការបរទេសថៃកាលពីថ្ងៃទី១០ ខែសីហា ខណៈដែលភាគីថៃនៅបន្តរង់ចាំទទួលការណែនាំថ្មីៗពីរដ្ឋាភិបាលថ្មី។លោកស្រី SuphanvasaChotikajan Tang អគ្គនាយិកានៃនាយកដ្ឋានសន្ធិសញ្ញា និងកិច្ចការច្បាប់បាននិយាយថា ក្រសួងការបរទេសថៃបាននិងកំពុងរៀបចំឯកសារចាំបាច់ទាំងអស់សម្រាប់បន្តការចរចា។លោកស្រីបានបន្តថា៖ «យើងបានជួបសមភាគីកម្ពុជានៅដើមឆ្នាំនេះ ហើយនឹងជួបពួកគេម្ដងទៀតមុនដំណាច់ឆ្នាំនេះក្នុងខែកញ្ញា ដើម្បីត្រៀមខ្លួនសម្រាប់ចរចាឡើងវិញក្នុងពេលឆាប់ៗនេះ»។គណៈកម្មាធិការបច្ចេកទេសចម្រុះ ដែលបច្ចុប្បន្នដឹកនាំដោយឧបនាយករដ្ឋមន្ត្រីPrawitWongsuwanទំនងជានឹងត្រូវផ្លាស់ប្តូរ។ លោកស្រីបានប្រាប់សិក្ខាសាលានេះថា នេះនឹងតម្រូវឱ្យស្នើឡើងនូវចំណុចចរចាថ្មីៗ និងជំហរស្របតាមគោលនយោបាយរបស់រដ្ឋាភិបាលថ្មី។ប្រទេសថៃ និងកម្ពុជាបានចុះហត្ថលេខាលើអនុស្សរណៈនៃការយោគយល់គ្នា (MOU) ស្តីពីតំបន់ទាមទារដែនសមុទ្រត្រួតស៊ីគ្នាកាលពីខែមិថុនា ឆ្នាំ ២០០១ ដែលបានក្លាយជាចំណុចចាប់ផ្តើមនៃការចរចា។ ប៉ុន្តែចាប់តាំងពីពេលនោះមក មិនមានវឌ្ឍនភាពណាមួយគួរអោយកត់សម្គាល់ដោយសារជម្លោះនយោបាយនៅក្នុងប្រទេសថៃ។មុនរដ្ឋប្រហារឆ្នាំ ២០០៦ រដ្ឋាភិបាលរបស់នាយករដ្ឋមន្ត្រី ថាក់ស៊ីន ស៊ីណាវ៉ាត្រា បានកំណត់តំបន់ដែលពួកគេអាចធ្វើការអភិវឌ្ឍរួមគ្នា។ការចោទប្រកាន់នេះគឺជាផ្នែកមួយនៃជម្លោះទ្វេភាគី ខណៈដែលជនមួយចំនួននៅតាមស្ថាប័នក្នុងប្រទេសថៃបានជំទាស់នឹងសំណើរបស់កម្ពុជាក្នុងការចុះបញ្ជីប្រាសាទព្រះវិហារជាសម្បត្តិបេតិកភណ្ឌពិភពលោករបស់អង្គការយូណេស្កូ។ ជម្លោះពាក្សសំដីដ៏ក្តៅគគុកបាននាំឱ្យមានការប៉ះទង្គិចគ្នាផ្នែកយោធានៅក្នុងឆ្នាំ២០០៨ និងការបកស្រាយសាលក្រមឆ្នាំ១៩៦២ របស់តុលាការយុត្តិធម៌អន្តរជាតិលើកម្មសិទ្ធិនៃរមណីដ្ឋានបុរាណនោះ។ ទន្ទឹមនឹងនោះ ក៏មានការប៉ះទង្គិចគ្នាបន្ថែមទៀតរវាងទាហានក្នុងឆ្នាំ ២០១១ ដែលបានធ្វើឲ្យភាគីទាំងសងខាងរងរបួស។អនុស្សរណៈយោគយល់គ្នាដែលបានចុះហត្ថលេខាក្នុងឆ្នាំ២០០១ នោះ បានក្លាយជាជនរងគ្រោះនៃបញ្ហាការទូត ខណៈដែលរដ្ឋាភិបាលថៃក្រោមការដឹកនាំរបស់លោក Abhisit Vejjajiva បានផ្អាកដំណើរការចរចានេះដោយសារលោកថាក់ស៊ីនត្រូវបានតែងតាំងជាទីប្រឹក្សារបស់លោកនាយករដ្ឋមន្ត្រី ហ៊ុន សែន ក្នុងឆ្នាំ២០០៩។ ពេលនោះ លោកថាក់ស៊ីនគឺជាជននិរទេសខ្លួននៅពេលនោះដែលស្ថិតនៅក្រោមច្បាប់របស់ប្រទេសថៃ ដោយប្រឈមរឿងក្តីពុករលួយជាច្រើន។ យ៉ាងណាក៏ដោយ អនុស្សរណៈយោគយល់គ្នានេះបានរស់ឡើងវិញ ខណៈដែលរដ្ឋាភិបាលថៃពេលនោះមិនបានជូនដំណឹងជាផ្លូវការដល់សមភាគីកម្ពុជា អំពីបំណងរបស់ខ្លួន។រដ្ឋាភិបាលចាប់តាំងពីពេលនោះមក រួមទាំងរដ្ឋាភិបាលដែលដឹកនាំដោយប្អូនស្រីរបស់លោកថាក់ស៊ីន គឺលោកស្រី យីងឡាក់ ស៊ីណាវ៉ាត្រា និងឧត្តមសេនីយ ប្រាយុទ្ធ ចាន់អូចា មិនអាចបញ្ចុះបញ្ចូលកម្ពុជាឱ្យវិលត្រឡប់មកតុចរចាវិញ៕Thai PBS World/KhmerTimes
/unnamed.png
Post a Comment